Инсонлар ўзга мавжудотлардан ўзининг ақлий идроки, онгги, ҳис-туйғулари ва фикрлаш хусусиятлари билан фарқланади.
Фикрлаш - бу аксиоматик қоидалар асосида атрофдаги дунё қонунларини моделлаштиришнинг ақлий жараёнидир. Ҳар қандай ақлий муаммони ҳал қилиш,ниманидир англаш, саволга жавоб топиш учун зарур бўлган бир нечта ҳукмларнинг изчил мантиқий алоқаси оргинал фикрлаш деб аталади.
Оргинал фикрлаш доимо ҳиссий тажриба маълумотлари- ҳислар, ғоялар ва илгари олинган назарий билимларга таянади. Сенсациядан фикрга ўтиш мураккаб жараён бўлиб, у биринчи навбатда объэктни ёки унинг хусусиятини танлаш ва ажратиб олиш, конкретликдан ажралиш ва кўп нарсаларга умумий бўлган муҳимини белгилашдан иборат.
Оргинал фикрлашни янада ривожлантириш ва такомиллаштириш қуйидагиларга боғлиқ:
а) боланинг ҳаётий тажрибаси,
б) амалий фаолияти,
в) нутқни ўзлаштириш,
д) мактаб таълимининг тарбиявий таъсири.
Фикрлашнинг бир нечта турлари бор бўлиб, улар; оргинал,мантиқий,танқидий,ақлий,поситив, негатив ва креатив.
Шундай қилиб, оргинал фикрлаш- идрокнинг энг юқори босқичидир.
Рухсора Ортиқова ЎзЖОКУ талабаси