Abu Humayd yoki Abu Usayd roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:
عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ أَوْ أَبِي أُسَيْدٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: «إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمُ الْمَسْجِدَ فَلْيُسَلِّمْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ لِيَقُلِ: اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ، فَإِذَا خَرَجَ فَلْيَقُلِ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ.
«Nabiy sollallohu alayhi vasallam: «Qachon sizlardan birortangiz masjidga kirsa, Nabiy sollallohu alayhi vasallamga salom bersin. So‘ngra: «Allohumma iftah liy abvaba rohmatika», – desin. Chiqayotganida: «Allohumma inniy as’aluka min fazlika», – desin», – dedilar».
Muslim, Abu Dovud va Nasoiy rivoyat qilishgan.
Fotima roziyallohu anhodan rivoyat qilinadi:
عَنْ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَسَلَّمَ وَقَالَ: «رَبِّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ»، وَإِذَا خَرَجَ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَسَلَّمَ وَقَالَ: «رَبِّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ فَضْلِكَ». رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ.
«Nabiy sollallohu alayhi vasallam qachon masjidga kirsalar, Muhammad sollallohu alayhi vasallamga salavot va salomlar aytar edilar va: «Robbig‘fir liy zunuvbiy vaftah liy abvoba rohmatika», – der edilar».
Chiqayotganlarida Muhammad sollallohu alayhi vasallamga salavot va salom aytar edilar va: «Robbig‘fir liy zunuvbiy vaftah liy abvoba fazlika», – der edilar».
Termiziy rivoyat qilgan.
وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ قَالَ: «أَعُوذُ بِاللهِ الْعَظِيمِ وَبِوَجْهِهِ الْكَرِيمِ وَسُلْطَانِهِ الْقَدِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ» فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ قَالَ الشَّيْطَانُ: حُفِظَ مِنِّي سَائِرَ الْيَوْمِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ.
«Nabiy sollallohu alayhi vasallam qachon masjidga kirsalar: «A’uzu billahil aziym va bivajhihil kariym va sultonihil qodiym minash-shaytonir-rojiym», – der edilar.
Qachon shuni aytsalar, shayton: «Kunning qolgan qismida mendan saqlandi», – der edi».
Abu Dovud rivoyat qilgan.
Manba: islom.uz